หวนกลิ่นอินบุหลัน [จบแล้ว]

 

ถ้าชอบ อย่าลืมกดเข้าชั้นหนังสือไว้นะคะ เวลาอัปเดตตอนใหม่จะได้ไม่พลาด🫶 อัปเดตทุกวัน เวลา17.00 น.

❌ยังไม่ตรวจคำผิดนะคะ ลงจบแล้วจะตรวจคำผิดพร้อมรีไรท์เลย🙏❌

 

.

 

.

 

 

 

"ทำตัวตามสบาย เราแค่เรียกนายมาสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมเฉย ๆ เผื่อมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดี" อินทนิลขยับตัวนั่งหลังตรง มือหยิบปากกามาเตรียมจดข้อมูล "ชื่อ นามสกุล?"

 

"รสสุคนธ์ วิภาวี อายุ 23ปี 11เดือน" รสสุคนธ์ให้ความร่วมมืออย่างเคร่งครัด ชายหนุ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลที่ทำให้ตัวเขาต้องมาให้ข้อมูลกับตำรวจในตอนนี้

 

"เมื่อคืนตอนหนึ่งทุ่มตรงคุณอยู่ที่ไหน"

 

"คุณกำลังสงสัยผม?" รสสุคนธ์ขมวดคิ้ว "มีเกิดเรื่องอะไรกันแน่ครับคุณตำรวจ"

 

อินทนิลถอนหายใจ "เมื่อตอนเช้าของวันนี้เราได้รับแจ้งเหตุมาว่ามีคนผูกคอเสียชีวิตภายในบ้าน และเราได้พบว่ามีหนังสือนวนิยายเล่มหนึ่งวางอยู่ใกล้กับร่างของผู้ตาย"

 

"หนังสือเล่มนั้นเป็นนวนิยาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม" รสสุคนธ์มองอีกฝ่ายอย่างไม่คิดจะหลบ

อินทนิลมองอีกฝ่ายอย่างจับผิด "เราคาดว่า...ผู้ตายลอกเลียนแบบพฤติกรรมตัวละครในนิยายของคุณ"

รสสุคนธ์หรี่ตาลงอย่างไม่พอใจ "หืม พฤติกรรมเลียนแบบงั้นหรือ แต่ในนิยายเล่มนั้น บทที่มีการผูกคอเสียชีวิตชื่อตอนว่า ตุ๊กตาที่ถูกห้อยหัวอยู่กลางห้อง ในบทนั้นเป็นจุดเริ่มต้นการตายของตัวละครเอก แต่ว่านะคุณตำรวจ บทนี้ไม่ใช่การฆ่าตัวตาย แต่เป็นการฆาตกรรม" รสสุคนธ์มองลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอย่างจริงจัง

 

❌คำเตือน❌ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการฆ่าตัวตาย การฆ่าคนอื่น การทำร้ายตัวเอง ตัวละครในเรื่องบางคนมีอาการทางจิต มีการบรรยายถึงการฆาตกรรม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม🙏 

 

ไม่อนุญาตให้คัดลอกหรือก็อปนิยาย หากรู้หรือเห็นจะมีผลทางกฎหมายทันที🙏ขอบคุณค่ะ🫶